กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“ครู นี่คือบัวหิมะที่มันแย่งไปครับ”
ลู่สวินยื่นบัวหิมะภูเขาน้ำแข็งหลายต้นไปตรงหน้าฟู่เยว่และฟู่เซว่
“ลู่สวิน คนเผ่าเงาที่เธอเพิ่งฆ่าไปเมื่อกี้ อยู่ขั้นที่เจ็ดใช่ไหม”
ฟู่เยว่ช้อนสายตาขึ้น แววตาพาดผ่านด้วยประกายแสงอันเหลือเชื่อ
“อ๊ะ ขั้นที่เจ็ดหรือครับ คงไม่ใช่หรอกครับครู ผมรู้สึกว่ามันอย่างมากก็แค่ขั้นที่หกระยะสูงสุด”
ลู่สวินไม่ยอมรับ
เมื่อครู่คนเผ่าเงาผู้นั้นพอลงมือสำเร็จก็หนีไปไกล อยู่ห่างจากสองสาวอย่างน้อยก็หลายสิบลี้
แม้พวกเธอจะใช้เคล็ดอักษรพริบตาเป็นเช่นกัน ทว่าเคล็ดอักษรพริบตาของสองสาวแค่สำเร็จขั้นเล็กน้อย จึงไม่ร้ายกาจเท่าของลู่สวิน