กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
สายตาของลู่สวินพลันชะงักนิ่ง “เรื่องนี้จริงหรือ”
“จริงแท้แน่นอน”
จื่อเฉียงเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “แน่นอน หากเจ้าไม่เชื่อ ข้าก็จนปัญญา”
คราวนี้ยุ่งยากแล้ว
หากเป็นเพียงขั้นที่แปด ลู่สวินยังพอจะหาหนทางได้บ้าง
แต่ถ้าเป็นขั้นที่เก้า หากอีกฝ่ายไม่ยินยอม ลู่สวินก็ไม่มีหนทางเลยแม้แต่น้อย
ไพ่ตายทั้งหมดของเขาในยามนี้รวมกัน ไม่อาจไปหาเรื่องเรียกค่าเสียหายกับขั้นที่เก้าได้เลย
“คุณจื่อเฉียง หากคุณออกหน้า จะสามารถขอรับละอองเกสรของนางได้หรือไม่ ต้องใช้อะไร ข้าจ่ายให้ได้”
ลู่สวินถาม
“เกรงว่าจะยากยิ่ง แม้จะเป็นอสูรบุปผาเหมือนกัน แต่นางเป็นผู้เปรอะโลหิต พวกเราแทบไม่มีความเกี่ยวข้องกัน”