เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
คำพูดของคุณปู่ลู่ทำให้ดวงตาของลู่ยวี่ปีเป็นประกายขึ้นมา
“นั่นสิ ตระกูลเรามีเพียงเสวี่ยฉีคนเดียวที่สามารถเทียบชั้นกับฟู่เยว่และฟู่เซว่ได้ เสวี่ยฉีไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหน้าตา หรือตบะพรสวรรค์ต่างก็เป็นเลิศอันดับหนึ่ง หากเธอออกโรง ลู่สวินจะต้องหวั่นไหวอย่างแน่นอน”
ลู่ยวี่ปีรีบกล่าวสำทับทันที
“แบบนี้จะไปได้ยังไงกัน!”
ลู่เสวี่ยฉียังไม่ทันได้เอ่ยปาก ลู่เฉินก็ชิงพูดขึ้นมาก่อน
“พี่เสวี่ยฉีเป็นถึงสมบัติล้ำค่าประจำตระกูลเรา จะแต่งให้ลู่สวินได้ยังไงกัน!!”
ลู่เฉินไม่ยอมรับ
เขาไม่ได้มีความคิดเกินเลยใดๆ ต่อลู่เสวี่ยฉีผู้เป็นพี่สาวลูกพี่ลูกน้อง เพียงแต่ยอมรับไม่ได้จริงๆ
หากลู่เสวี่ยฉีลงเอยกับลู่สวินจริงๆ ลู่สวินมิใช่จะกลายมาเป็นพี่เขยของเขาหรอกหรือ
สำหรับลู่เฉินแล้ว เรื่องนั้นยังทรมานใจยิ่งกว่าฆ่าเขาเสียอีก