เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“ยอมให้แล้ว น้องหลิง ได้ยินว่าพระอาทิตย์ตกของเมืองเสวียนจีงดงามตระการตายิ่งนัก ไม่ทราบว่าจะพานี่ไปชมสักคราได้หรือไม่”
ภายในโถงหลักตระกูลฟู่ หลังการประลองอีกคู่สิ้นสุดลง คนรุ่นหนุ่มผู้มีพรสวรรค์ของตระกูลลู่คนหนึ่งก็เอ่ยปากเชื้อเชิญ
“หากนายอยากดูพระอาทิตย์ตก บนยอดเขาที่สูงที่สุดของตระกูลฟู่เราก็ดูได้ ออกจากประตูแล้วตรงไป บินไปข้างหน้าหนึ่งกิโลเมตรก็ถึงแล้ว”
ฝั่งตรงข้าม ฟู่หลิงแห่งตระกูลฟู่ชี้ออกไปนอกประตูใหญ่
สีหน้าของคนรุ่นหนุ่มตระกูลลู่พลันหม่นหมองลงทันใด
นี่มันปฏิเสธเขาชัดๆ
ข้างกายคุณปู่ฟู่ คุณปู่ลู่อึกอักคล้ายอยากจะเอ่ยบางคำ
สาเหตุเรียบง่ายยิ่ง
จนถึงตอนนี้ ในบรรดาคนรุ่นหนุ่มสาวของตระกูลลู่กับตระกูลฟู่ มีคนประลองฝีมือกันไปแล้วสิบกว่าคน
คนสิบกว่าคนนี้ล้วนเป็นคู่ชายหญิง