ตอนที่ 363 ข่มขั้นที่เจ็ด พาลแล้วหรือ?

ในอวกาศ ลำแสงสองสายพุ่งลึกเข้าไปอย่างต่อเนื่อง

ใต้ฝ่าเท้า ดาวเคราะห์สีน้ำเงินค่อยๆ ห่างออกไปเรื่อยๆ

จนกระทั่งบินออกไปไกลถึง 100,000 กิโลเมตร ลู่เฉินถึงได้หยุดลง

ในระยะห่างระดับนี้ ยังคงมองเห็นดาวโลกได้อย่างชัดเจน ดุจอัญมณีสีฟ้าเม็ดมหึมาที่ลอยคว้างอยู่ท่ามกลางจักรวาลอันมืดมิด

“เอาที่นี่เป็นสมรภูมิก็แล้วกัน”

ลู่เฉินเอ่ยอย่างเรียบเฉย

“ได้”

ลู่สวินเก็บเรือเหาะ พลางแสดงออกว่าไม่มีความเห็นคัดค้าน

สองมือของลู่เฉินขยับ ซัดปราณแท้ออกไปสายหนึ่ง

ความว่างเปล่าพลันถูกเจาะทะลวง ปรากฏเป็นตัวเลขขึ้นมา