ตอนที่ 347 ของขวัญพบหน้ารับจนมือไม้อ่อน

“เสี่ยวสวิน คนนี้คือตาแก่ไป๋ ไป๋เผิงอี้ เพื่อนเล่นสมัยเด็กของฉัน ตอนเด็กๆ พวกเราอยู่ลานบ้านเดียวกัน ฉันซ้อมเขาไปไม่น้อยเลย”

คุณปู่ฟู่แนะนำยอดฝีมือขั้นที่แปดคนหนึ่งให้ลู่สวินรู้จัก

“เหล่าฟู่ แกพูดจาเหลวไหลอีกแล้ว ถึงแกจะสู้ดุไปหน่อย แต่ฉันก็ไม่ได้ด้อยกว่าแกเท่าไหร่หรอก อย่างมากพวกเราก็สูสีกัน”

ตาแก่ไป๋ไม่ยอมรับทันที

“นายตาแก่นี่ วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของฉันนะ ต่อหน้าหลานเขยของฉัน แกจะให้ฉันโม้สักหน่อยไม่ได้รึไง”

คุณปู่ฟู่เครากระดิกเบิกตากว้าง

“เอาเถอะๆ เสี่ยวสวิน นายก็เชื่อเขาไปเถอะ”

ตาแก่ไป๋ตัดสินใจไว้หน้าตาคุณปู่ฟู่สักหน่อย

คราวนี้คุณปู่ฟู่ถึงพอใจขึ้นมา

“สวัสดีครับคุณปู่ไป๋”