ตอนที่ 324 กระบี่นี้ ปลิดชีพเซียนสังหารเทพได้

ตอนเย็น ลู่สวินก็กลับมาถึงตึกเป่ยไห่

เนื่องจากเมืองเสวียนจีอยู่ห่างจากพื้นดินหลายพันกิโลเมตร พระอาทิตย์ตกดินของที่นี่จึงงดงามตระการตาเป็นพิเศษ

มองไปแต่ไกล เส้นแบ่งกลางวันกลางคืนคล้ายดั่งน้ำตกสายหนึ่งที่กำลังไหลริน เคลื่อนตัวจากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตกอย่างรวดเร็ว

ด้านหนึ่งคือกลางคืนที่มืดมิด อีกด้านหนึ่งคือกลางวันที่สว่างไสวเจิดจ้า

ตรงจุดที่เส้นแบ่งกลางวันกลางคืนเคลื่อนผ่าน กลุ่มเมืองต่างๆ คล้ายดั่งถ่านไฟที่มอดดับ แสงไฟทีละดวงๆ พยายามสว่างวาบขึ้นมาท่ามกลางค่ำคืนอันมืดมิด

ไม่นานนัก เส้นแบ่งกลางวันกลางคืนก็เคลื่อนไปถึงขอบของดาวเคราะห์สีน้ำเงิน

เค้าโครงของผืนแผ่นดินภายใต้แสงตกกระทบของอาทิตย์อัสดง ราวกับถูกฝังอัญมณีขอบทองอันนุ่มฟูเอาไว้

แสงตะวันสุดท้ายกระโดดโลดเต้นอยู่บนกำแพงเมืองจีน ดั่งมังกรทองตัวหนึ่งที่กำลังดิ้นรน

ชั้นบรรยากาศกำลังลุกไหม้ จากสีเหลืองทองกลายเป็นสีแดงชาด จากนั้นความมืดมิดก็กลืนกินทุกสิ่งไปจนสิ้น

สุดสายตาที่มองเห็น ผืนแผ่นดินจมดิ่งสู่ความมืดมิดอย่างสมบูรณ์ หลงเหลือเพียงแสงไฟของตระกูลว่านที่ยังคงเจิดจรัสระยิบระยับ