เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“พี่น้องลู่ เดินทางปลอดภัยนะ~”
“ดูสิ นั่นก็คือลู่สวิน”
“แปะๆๆ~”
เมื่อเห็นว่าลู่สวินกำลังจะจากไป ผู้บัญชาการใหญ่อู๋จึงบินมาส่งลู่สวินเป็นพิเศษ
ด้านล่างก็มีคนจำลู่สวินได้เช่นกัน จึงส่งเสียงปรบมือดังเกรียวกราวขึ้นมา
เมื่อผู้คนหลายแสนคนตื่นขึ้นมา เรื่องที่ลู่สวินช่วยเมืองหรงเฉิงเอาไว้ทั้งเมืองก็แพร่กระจายไปทั่วเมืองหรงเฉิงอย่างรวดเร็ว
คนที่ล่วงรู้เรื่องนี้ ต่างก็ซาบซึ้งใจต่อลู่สวินจนน้ำตาแทบไหล
ดังนั้น ท่ามกลางเสียงปรบมือ เรือเหาะจึงพาลู่สวินบินออกจากเมืองหรงเฉิง แล้วพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า
วิกฤตการณ์ของเมืองหรงเฉิงคลี่คลายลงเป็นส่วนใหญ่แล้ว หลังจากซ่อมแซมมหาค่ายกลพิทักษ์เมืองเล็กน้อย ก็ยังสามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้
วิกฤตการณ์ของเมืองอื่นๆ ยังไม่ได้รับการแก้ไขอย่างสมบูรณ์ ทว่าในคราวนี้ลู่สวินไม่ได้เตรียมตัวจะไปช่วยสนับสนุนเมืองอื่น แต่ตั้งใจจะมุ่งหน้าไปในอวกาศ