กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“ก็แค่โชคช่วยเท่านั้น ปีศาจเฒ่าไป๋ นายจะตื่นตระหนกไปไย ฐานค่ายกลอันเดียวไม่ได้สะเทือนอะไรเลย”
ผู้บำเพ็ญมารขั้นที่หกบนธงหมื่นดวงจิตยังคงสงบนิ่งยิ่งนัก
มันยังคงดูดซับดวงจิตดวงกายภายในเมืองหรงเฉิงอย่างบ้าคลั่ง
ผู้บำเพ็ญมารขั้นที่หกอีกคน ซึ่งก็คือปีศาจเฒ่าไป๋ฝืนข่มใจให้สงบลง
ไม่สงบก็ไม่มีทางเลือกอื่น
ลู่สวินน่ากลัวเกินไปแล้ว มันไม่กล้าออกไปสู้รบตบมือกับลู่สวินหรอก
แม้พลังอำนาจของมันจะอยู่ในขั้นที่หกระยะกลาง แต่ลู่สวินสังหารขั้นที่หกติดต่อกันไปถึงสองคน ย่อมทำให้มันหวาดผวาอย่างแท้จริง
ขั้นที่หกจะไปฆ่าง่ายดายปานนั้นได้อย่างไร
ทว่าในเงื้อมมือของลู่สวิน กลับง่ายดายดั่งหั่นผักสับแตง
แบบนี้จะไปสู้ต่อได้อย่างไรเล่า