ตอนที่ 252 แสดงโปรยดอกไม้สวรรค์กลางที่เกิดเหตุ

“ทุกคน ตามฉันไปสังหารศัตรู!”

ผู้บัญชาการใหญ่จวนยุทธ์ตะเบ็งเสียงลั่น นำทัพบุกเข้าสังหารพวกผู้บำเพ็ญมารเป็นคนแรก

ด้วยตบะของเขา หากเลือกที่จะหลบหนีในเวลานี้ ย่อมสามารถหนีรอดไปได้จริงๆ

แม้ม่านค่ายกลจะพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว ทว่ายังมิได้ปิดสนิทโดยสมบูรณ์

ในฐานะขั้นที่หก ขอเพียงพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าเป็นสิ่งแรก ย่อมสามารถฝ่าออกไปได้อย่างแน่นอน

แต่ผู้บัญชาการใหญ่จวนยุทธ์มิได้เลือกทำเช่นนั้น

ในฐานะผู้รับผิดชอบจวนยุทธ์หรงเฉิง เขาปักหลักพิทักษ์เมืองหรงเฉิงมานานหลายปีแล้ว

หลายปีมานี้ เขากลับไม่ระแคะระคายถึงผู้บำเพ็ญมารเหล่านี้แม้แต่น้อย ซึ่งนับว่าละเลยหน้าที่อย่างร้ายแรงแล้ว

หากยามนี้หลบหนีไปเพียงลำพัง ไม่เพียงต้องเผชิญกับการลงทัณฑ์จากเบื้องบน ทว่าเขายังมิอาจผ่านด่านในใจตนเองไปได้

จะต้องจมปลักอยู่กับความรู้สึกผิดไปชั่วชีวิต ตบะยากจะก้าวหน้าได้แม้แต่ชุ่นเดียว หรือถึงขั้นกำเนิดจิตมารจนถูกกักขังอยู่ในคุกแห่งจิตใจ