กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“ครู”
เมื่อเห็นฟู่เซว่ ใบหน้าของลู่สวินก็ผลิบานด้วยรอยยิ้ม
ผ่านไปหลายเดือน ในที่สุดก็ได้กลับมายังดาวเคราะห์สีน้ำเงิน
หญ้าทุกต้นไม้ทุกต้นบนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ในสายตาลู่สวินล้วนหอมหวลไปหมด
อย่างคนสวยระดับฟู่เซว่ ย่อมไม่ต้องจินตนาการเลยว่าจะหอมหวานปานใด
ย่างก้าวบัวหิมะของฟู่เซว่ขยับเบาๆ เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าลู่สวิน
ในดวงตาคู่งาม ยังคงมองเห็นความตื่นเต้นและไม่อยากจะเชื่อได้อย่างชัดเจน
ราวกับไม่อยากเชื่อว่าลู่สวินจะกลับมาจริงๆ
จากการที่พอลู่สวินกลับมาปุ๊บ เธอก็มาถึงที่นี่ทันที ดูท่าฟู่เซว่อาจจะคอยจับตาดูประตูสวรรค์แห่งทิศทักษิณอยู่ตลอดเวลา
ดังนั้น เธอถึงได้มาเร็วขนาดนี้