ตอนที่ 235 ได้รับตบะเผ่าอสูร

“ครืน!”

พร้อมกับเสียงกึกก้องสะเทือนเลื่อนลั่น เทพโบราณปรากฏตัวขึ้นหน้าดงยานยักษ์ ยื่นมือออกไปคว้าคราเดียว ก็บดขยี้ยานยักษ์จำนวนมหาศาลจนระเบิดแหลกลาญในทันที

ดวงจิตชั่วร้ายที่ซ่อนอยู่ภายในแตกฮือหนีกระเจิงไปทั่วสารทิศ หวังจะหลบหนีเอาชีวิตรอด

ในจำนวนนั้นมีดวงจิตชั่วร้ายขนาดค่อนข้างใหญ่ตนหนึ่งแยกตัวออกเป็นหลายส่วน หลบหนีไปทุกสารทิศ

เจ้านี่มีฤทธิ์พอฟัดพอเหวี่ยงกับขั้นที่เจ็ดที่ใช้โลหิตราชามารในตอนนั้นเลยทีเดียว ซึ่งก็ทำให้มันหนีรอดไปได้สองสามส่วนจริงๆ

สาเหตุหลักมาจากเรื่องขนาด

มือของเทพโบราณใหญ่โตเกินไป ยามต้องรับมือกับเป้าหมายที่เล็กจ้อย หากอีกฝ่ายเคลื่อนไหวได้เข้าทาง ก็ยังมีช่องว่างให้ดิ้นรนหลบหนีได้อยู่บ้าง

เปรียบดั่งตอนนั้นที่มือของเทพโบราณฟาดลงมายังเรือเหาะ ลู่สวินใช้วิชาเคลื่อนย้ายนำพาเรือเหาะหลบเข้าไปในซอกระหว่างนิ้วมือทั้งสองของมันได้อย่างฉิวเฉียด จึงรอดพ้นหายนะมาได้

เมื่อดูจากสถานการณ์ในปัจจุบัน ดูเหมือนว่าเทพโบราณตนนี้จะไม่มีกลเม็ดเด็ดพรายอื่นใด เช่น พลังเทพ หรืออะไรทำนองนั้น

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะถูกตะปูสะกดเทพล็อกไว้ หรือว่าวิธีการโจมตีของมันแต่เดิมก็เรียบง่ายอยู่แล้วกันแน่