เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“พระองค์คือใคร”
ลู่สวินส่งความผันผวนทางจิตวิญญาณออกไปเช่นกัน
ทว่าหลังจากเศษเสี้ยวจิตโบราณกาลเอ่ยสองประโยคนี้จบ ก็พลันตกอยู่ในสภาวะเหม่อลอยอีกครา ไม่ว่าลู่สวินจะเอ่ยสิ่งใด เขาก็ไม่สนใจไยดี ราวกับไม่ได้ยินอย่างไรอย่างนั้น
“เศษเสี้ยวจิตประเภทนี้ไม่สมบูรณ์ ความทรงจำที่หลงเหลือทั้งสับสนและมีไม่มาก คำพูดที่เขาเอ่ยเมื่อครู่ มิแน่ว่ากำลังพูดถึงปัจจุบัน”
ฟู่เซว่เอ่ยอยู่ด้านข้าง
ลู่สวินพยักหน้าเบาๆ
แม้เศษเสี้ยวจิตโบราณกาลนี้จะถูกเขาใช้พระธาตุดวงจิตทำให้แน่นหนาขึ้นมาแล้ว ทว่าเนื้อแท้ของมันกลับไม่สมบูรณ์
คำพูดที่อีกฝ่ายเอ่ยเมื่อครู่ เป็นไปได้ว่ามิได้พูดกับลู่สวิน แต่เป็นผลลัพธ์จากความทรงจำที่สับสนปนเป
ไม่รู้ว่าเศษเสี้ยวจิตนี้จะสามารถฟื้นฟูได้หรือไม่
เมื่อเห็นอีกฝ่ายยังคงแน่นิ่งไม่ไหวติง ลู่สวินครุ่นคิดชั่วครู่จึงหยิบธวัชน้อยสีดำออกมาผืนหนึ่ง แล้วเก็บมันเข้าไป