กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“อ๊าก...”
เสียงกรีดร้องโหยหวนแหลมคมบาดฟ้า เผ่ามารที่เหลือรอดร่วงหล่นลงมาดุจดั่งใบไม้แห้งในฤดูสารท
ในเวลาเพียงสั้นๆ ปาร์ตี้เผ่ามารที่มีขั้นที่ห้าอยู่สองตนนี้ ก็ถูกหรานปิงสังหารจนเหี้ยนเตียน
ไม่มีใครหนีรอดไปได้แม้แต่ตนเดียว
ต่อให้เผ่ามารขั้นที่สี่เหล่านั้นจะดิ้นรนงัดเอาไพ่ตายช่วยชีวิตออกมา ก็ยังไร้ประโยชน์
ต่อหน้าช่องว่างของพลังอำนาจอันมหาศาล ไพ่ตายใดๆ ของพวกมันล้วนดูอ่อนแอไร้เรี่ยวแรงถึงเพียงนั้น
หลังจากสังหารเผ่ามารกลุ่มนี้ กลิ่นอายบนร่างของหรานปิงก็กำลังจะสงบลง
ทันใดนั้น เธอคล้ายรับรู้อะไรบางอย่าง ร่างกายดุจแสงสายฟ้าแลบแวบ ชั่วพริบตาก็หายไปจากจุดเดิม
“ถูกจับได้แล้ว!”
ลู่สวินที่ซ่อนตัวอยู่ในที่มืดคิ้วกระตุก ชั่วพริบตาก็หายไปจากจุดเดิมเช่นกัน