ตอนที่ 160 น้องชายคนนี้เก่งเกินไปแล้ว

“ตู้ม~”

ปราการอวกาศทั้งหลังสั่นสะเทือนขึ้นมาคราหนึ่ง

หลังจากลวดลายทั้งหมดสว่างวาบ ปืนใหญ่ยักษ์ที่มีความยาวหลายกิโลเมตรกระบอกนี้ ในที่สุดก็เปิดฉากโจมตี

ลูกไฟขนาดยักษ์ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่า 100 เมตรพวยพุ่งออกไปด้วยความเร็วอันน่าสะพรึงกลัว ตกสู่คลื่นสัตว์ร้ายแห่งความมืดที่ถาโถมเข้ามา แล้วระเบิดออกอย่างไร้สุ้มเสียง

ไม่สิ มิใช่ไร้สุ้มเสียง

แม้สถานที่ซึ่งคลื่นสัตว์ร้ายแห่งความมืดอยู่นั้นจะไร้อากาศ

ทว่าอานุภาพของปืนใหญ่ยักษ์กลับน่ากลัวเกินไป ยามลูกไฟนั้นระเบิดออก ถึงกับระเบิดจนมิติส่งเสียงร้อง “หึ่งๆ” ขึ้นมา

กระสุนปืนใหญ่เช่นนี้ มิได้มีเพียงลูกเดียว

ปราการอวกาศจำนวนมากทั่วทั้งอวกาศ การโจมตีที่ปล่อยออกมาได้ระเบิดกลายเป็นการแสดงดอกไม้ไฟอันเจิดจรัสที่สุดในความว่างเปล่านอกดาวเคราะห์สีน้ำเงิน

“การยิงนัดนี้ ต้องผลาญก้อนพลังงานไปเท่าใดกัน”