เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“พวกเธอไม่รู้สึกว่ามันแปลกๆ หรือ”
“อะไรนะ”
“นี่ก็ชั้นที่สิบหกแล้ว ทำไมพวกเราถึงยังไม่เจอกับคนต่างเผ่าพันธุ์ขั้นที่สี่เลยสักคนเดียว”
“คนต่างเผ่าพันธุ์ขั้นที่สี่อาจจะไปรวมตัวกันอยู่ที่ชั้นที่สิบแปดหมดแล้วก็ได้”
“แล้วทำไมคนต่างเผ่าพันธุ์ในไม่กี่ชั้นหลังๆ นี้ถึงได้น้อยลงด้วยล่ะ หรือว่าพวกมันจะสามารถเคลื่อนไหวไปมาในแต่ละชั้นของดินแดนลับได้อย่างอิสระแล้ว”
ดินแดนลับห้องใต้ดินชั้นที่สิบหก
นักศึกษาหลายคนกำลังสนทนากันอยู่ที่นั่น
ยิ่งลงไปชั้นล่าง พื้นที่ของมิติห้องใต้ดินก็ยิ่งกว้างใหญ่ขึ้น ทว่าจำนวนกลับยิ่งน้อยลง
ดังนั้น ต่อให้ปาร์ตี้ต่างๆ จะแยกย้ายกันเคลื่อนไหว โอกาสที่จะได้โคจรกลับมาพบกันใหม่อีกครั้งก็ยิ่งสูงขึ้น
อย่างเช่นตรงจุดประภาคารแห่งนี้ ลู่สวินกับออดรีย์ก็ได้พบกับปาร์ตี้อื่นอีกหลายทีม