กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
ราตรีดึกสงัด สายลมภายนอกหอซิงเยวี่ยพัดผ่านยอดไม้อย่างแผ่วเบา เกิดเป็นเสียงซ่าๆ แผ่วระริก
ภายในห้องนอน อุณหภูมิพุ่งสูงขึ้นอย่างเงียบงัน ท่วงทำนองอันมีจังหวะบางอย่างบรรเลงขึ้นเงียบๆ ท่ามกลางความมืดมิด
เส้นผมยาวสลวยของมู่หรงหว่านแผ่กระจายอยู่บนหมอน คลี่ออกดั่งน้ำหมึก ขับเน้นให้ผิวพรรณของเธอยิ่งดูขาวผุดผ่อง
ลู่สวินก้มหน้าลง ประทับจุมพิตลงไปอีกครา
จุมพิตในครั้งนี้อ่อนโยนกว่าเมื่อครู่อย่างมาก ทว่าก็ยิ่งลึกซึ้งและแนบแน่นยิ่งกว่าเดิม
ขณะที่อารมณ์เสน่หาของทั้งสองกำลังถลำลึกขึ้นเรื่อยๆ นั่นเอง——
“กริ๊งๆ——”
เสียงกระดิ่งโทรศัพท์มือถืออันแสบแก้วหูดังขึ้นกะทันหัน ทำลายบรรยากาศอันแสนหวานฉ่ำไปจนสิ้น