ตอนที่ 110 คลุมเครือ

“ลู่สวิน น้าเล็ก แล้วเจอกันนะ~”

สถาบันชิงซวี

แสงอาทิตย์อัสดงทอประกายอาบลงบนถนนหินแผ่นภายในสถานศึกษา ทอดยาวเงาของคนทั้งสามออกไปไกล

ฉู่อิ้วฉิงโบกมือให้คนทั้งสอง ก่อนจะหมุนตัวเดินเข้าไปในบริเวณสถานศึกษา

ลู่สวินยืนเคียงไหล่กับมู่หรงหว่านอยู่หน้าประตูสถานศึกษา สายตามองส่งร่างของเด็กสาวที่ค่อยๆ ลับตาไป

สายลมอ่อนพัดผ่าน นำพาความเย็นสดชื่นแห่งต้นฤดูใบไม้ร่วงมาด้วย ทั้งยังพัดปอยผมตรงหน้าผากของมู่หรงหว่านให้ไหวระริก

หลังการปะทะที่เกาะหลิวอวิ๋นจบลง ลู่สวินก็ไปกินข้าวกับสองสาวมื้อหนึ่ง แล้วจึงกลับมายังโรงเรียน