ตอนที่ 103 มู่หรงหว่านก็หึง

“ว้าว สมกับเป็นเกาะหลิวอวิ๋นจริงๆ ของข้างบนนี้ไม่ธรรมดาเลย”

เมืองหลวง เกาะหลิวอวิ๋น

พวกของลู่สวินทั้งสามคนกำลังเดินทอดน่องอยู่ภายในนั้น

เกาะหลิวอวิ๋นเป็นหนึ่งในเกาะลอยฟ้าที่ลอยอยู่เหนือน่านฟ้าเมืองหลวง บนนั้นสามารถหาซื้อข้าวของเครื่องใช้สำหรับผู้บำเพ็ญได้มากมาย นับเป็นสวรรค์แห่งการจับจ่ายของเหล่าผู้บำเพ็ญอย่างแท้จริง

หากนำถนนชิงเป่ยมาเปรียบเทียบกับที่นี่ ก็กลายเป็นเรื่องเล็กกระจ้อยร่อยไปถนัดตา

ถนนชิงเป่ยเน้นรองรับกลุ่มนักศึกษาของชิงเป่ยเป็นหลัก ส่วนเกาะหลิวอวิ๋นนั้นรองรับผู้บำเพ็ญทั่วทั้งเมืองหลวง หรือแม้กระทั่งทั่วทั้งบูรพา

ขอเพียงเจ้ามีเงิน ที่นี่ก็มีทุกสิ่งให้สรรหา

ทว่าแน่นอนว่า เจ้าก็ต้องรวยมากพอด้วยเช่นกัน

เพราะสิ่งของเหล่านี้ล้วนอยู่ในระดับสูงลิ่ว ต่อให้เจ้าพกพลังงานมืดมาหลายร้อยหรือสิบล้านหน่วย ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีที่ให้ใช้