เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“ดีมาก ทิพยจักษุตื่นรู้ขึ้นมาแล้ว อย่างน้อยก็เพิ่มโอกาสในการถามหามรรคขั้นที่สิบให้นายถึงห้าส่วน!”
ภายในห้องฝึกซ้อม เมื่อเห็นมู่หรงหว่านปลุกพลังอิทธิฤทธิ์เนตรสวรรค์ขึ้นมาได้ ฟู่เยว่ก็อดไม่ได้ที่จะเปี่ยมล้นไปด้วยความยินดี
ตัวเธอเองเป็นผู้บำเพ็ญขั้นที่เจ็ด ย่อมเข้าใจความสำคัญของทิพยจักษุที่มีต่อขั้นที่เจ็ดได้ดีกว่าผู้ใด
กฎเกณฑ์ฟ้าดิน ไม่ว่าจะเป็นผู้บำเพ็ญเซียน หรือผู้บำเพ็ญยุทธ์ หรือกระทั่งนักเวทของแดนตะวันตก ล้วนเป็นห่วงโซ่ที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ทั้งสิ้น
และก็ไม่มีความจำเป็นต้องหลีกเลี่ยง
เพราะอย่างไรเสีย พละกำลังของตนเองนั้นมีขีดจำกัด ทว่าอานุภาพอันยิ่งใหญ่ของฟ้าดินนั้นไร้ขีดคั่น
หากมิอาจขับเคลื่อนพลังแห่งฟ้าดิน พลังการต่อสู้ของผู้บำเพ็ญขั้นที่เจ็ดก็ย่อมจะลดทอนลงไปอย่างมาก
ด้วยเหตุนี้ ฟู่เยว่จึงให้ความสำคัญกับทิพยจักษุ ซึ่งเป็นพลังอิทธิฤทธิ์ที่ดูเหมือนมีประโยชน์ไม่มากในช่วงแรกถึงเพียงนี้
นี่คือความสำคัญของการมีอาจารย์ที่ปรึกษาที่ดี