กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“สวัสดีครับครูฟู่”
ในที่สุด ลู่สวินก็ยังคงเดินมาหาฟู่เซว่อยู่ดี
ช่วยไม่ได้จริงๆ
ฟู่เซว่แสดงท่าทางไร้เหตุผลออกมาอย่างชัดเจน แล้วดันประจวบเหมาะที่หมัดของเฟ่ยไท่อาไม่ใหญ่เท่าหมัดของฟู่เซว่
เพื่อไม่ให้อาจารย์ที่ปรึกษาของตัวเองโดนซ้อม และเพื่อไม่ให้ถูกฟู่เซว่ชิงตัวไป ลู่สวินจึงจำต้องยอมโอนอ่อนผ่อนตามไปก่อน
“สวัสดีค่ะครูฟู่”
ข้างกายลู่สวิน ไป๋หลิงเอ่ยทักทายอย่างว่าง่าย
“สวัสดี”
ฟู่เซว่พยักหน้าให้ไป๋หลิงเล็กน้อย
จากนั้น เธอก็หันไปมองลู่สวินแล้วชี้ไปที่ที่นั่งข้างกาย “นั่งสิ”