เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“ขอบคุณพี่สวิน พี่สวินใจป้ำจริงๆ”
“พี่สวินอะไรกัน นี่มันพ่อบุญธรรมที่พลัดพรากจากกันไปนานหลายปีของฉันชัดๆ! พ่อบุญธรรมอยู่เบื้องบน โปรดรับการกราบคารวะจากลูกด้วย!”
“พี่สวินลงมือแจกพลังงานมืดทีละหนึ่งลูกบาศก์เมตรเลยรึ? 《เรื่องที่เพื่อนร่วมชั้นของฉันควักเป้าหมายเล็กสิบเป้าออกมาอย่างสบายมือ》”
“ทุกคนลุกขึ้นยืน! ผู้ที่ยืนอยู่เบื้องหน้าพวกนายในยามนี้ก็คือ——นักการกุศลแห่งพลังงานมืด หุ้นส่วนที่กำหนดของกลุ่มตระกูลเจี่ย ตู้เอทีเอ็มมีชีวิต ลู่·เซียนโปรยเงิน·สวิน!”
บนลานเป่ยโต่ว คึกคักอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
เสียงเยินยอที่เหล่านักศึกษามีต่อลู่สวินดังเซ็งแซ่ระงมไม่ขาดสาย
สาเหตุนั้นเรียบง่ายยิ่ง หลังจากลู่สวินได้รับการโอนเงินจากกลุ่มตระกูลเจี่ย เขาก็นำพลังงานมืดหนึ่งลูกบาศก์เมตรออกมาจากถุงมิติของตนแล้วเริ่มแจกจ่ายตรงนั้นทันที
แจกทีเดียวหนึ่งลูกบาศก์เมตร ซึ่งก็คือพลังงานมืด 1,000,000 หน่วย เล่นเอาเหล่านักศึกษาดีใจกันจนเนื้อเต้น
“คุณผู้หญิง...”
“พวกเราไปกันเถอะ”