กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“เพื่อนนักเรียนลู่ สวัสดี”
เสียงใสไพเราะสายหนึ่งดังแว่วมา
บนถนนชิงเป่ย หญิงสาวผู้สวมชุดสูทสั่งตัดชั้นสูงขวางทางเดินของลู่สวินเอาไว้
ใบหน้าของเธอแต่งแต้มอย่างประณีต เรือนผมยาวดัดลอนสีเกาลัดทิ้งตัวลงเคลียไหล่ สร้อยข้อมืออัญมณีตรงข้อมือสะท้อนประกายแสงวิบวับใต้แสงตะวัน
“เธอคือ?”
“กลุ่มตระกูลเจี่ย เจี่ยอวี่เวย” ริมฝีปากสีแดงระเรื่อของหญิงสาวขยับเอ่ย เผยรอยยิ้มตามมารยาทแบบมืออาชีพอย่างพอเหมาะพอเจาะ หางตายกขึ้นเล็กน้อย “พอจะคุยกันหน่อยได้หรือไม่”
เจี่ยอวี่เวย?
“ขอโทษด้วย ฉันคิดว่าพวกเราไม่มีเรื่องให้ต้องคุยกันมากขนาดนั้น”
น้ำเสียงของลู่สวินเย็นชา
อีกฝ่ายแซ่เจี่ย รูปลักษณ์และกลิ่นอายเช่นนี้ มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นคนของตระกูลเจี่ย มิหนำซ้ำยังมีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นบุคคลระดับแกนนำของตระกูลเจี่ย