เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“ลู่สวินนี่”
“ได้ยินว่าเขารับคำท้าของเหอเฉียง ทั้งยังสวนกลับปลิดชีพมือสังหารขั้นที่สามนอกสถานศึกษาด้วย เร็ว รีบตามไปดูเถอะ”
วินาทีที่ลู่สวินก้าวเท้ากลับเข้าสู่ประตูสถานศึกษาอีกครา ก็กลายเป็นจุดรวมสายตาทั้งหมดในชั่วพริบตา
นักศึกษาจำนวนไม่น้อยต่างพากันหยุดฝีเท้า แอบเดินตามหลังเขาอยู่ห่างๆ พร้อมกับกระซิบกระซาบ
ย่างก้าวของลู่สวินมั่นคง แววตาสงบนิ่ง เดินตรงไปยังทิศทางของลานเป่ยโต่ว
เมื่อเขาเดินหน้าไป ฝูงชนด้านหลังก็ยิ่งรวมตัวกันมากขึ้นเรื่อยๆ ดำมืดพรึ่บเป็นแถบประหนึ่งกระแสน้ำคลั่งที่ซัดสาด
“พี่สวิน โคตรเจ๋งเลย แม้กระทั่งขั้นที่สามพี่ยังซัดกลับจนดับได้ นายเหอเฉียงนั่นคงกลัวพี่จนแทบฉี่ราดแล้ว”
หลี่ปู้ฝานมุดออกมาจากที่ใดก็ไม่อาจทราบ ยิ้มร่าเข้ามาประชิดข้างกายลู่สวินด้วยสีหน้าตื่นเต้นเต็มประดา
พลังอำนาจของเขาก็พัฒนาไม่ช้าเช่นกัน หลังเปิดชีพจรได้สามเดือน หลี่ปู้ฝานก็พุ่งทะยานสู่ทะเลปราณขั้นสองระยะสูงสุดแล้ว ห่างจากทะเลปราณขั้นสามเพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น
“ลู่สวินมาแล้ว!”