กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“ลู่สวิน ที่นี่คือฝ่ายกิจการนักศึกษา มีคนมาหาเธอ”
ช่วงสายของวันต่อมา ฝ่ายกิจการนักศึกษาโทรศัพท์มาอีกครั้ง
ลู่สวินขมวดคิ้วเล็กน้อย หากเป็นคนทั่วไปมาหาเขา ฝ่ายกิจการนักศึกษาคงไม่แจ้งอย่างเป็นเรื่องเป็นราวขนาดนี้
พอเดินเข้ามาใกล้ฝ่ายกิจการนักศึกษา ฝีเท้าของลู่สวินก็ชะงักไปเล็กน้อย
มู่หรงเยียนผู้แสนงดงามมีเสน่ห์กำลังยืนอยู่ไม่ไกล เห็นได้ชัดว่ากำลังรอเขาอยู่
“น้าครับ มีธุระอะไรกับผมหรือเปล่า”
ลู่สวินเดินเข้าไปใกล้ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ในแววตามีความห่างเหินอยู่หลายส่วน
หลังจากถูกเธอวางยาแล้ว ลู่สวินยังมีท่าทีเช่นนี้ได้ก็นับว่าดียิ่งแล้ว
“ลู่สวิน น้าขอโทษนะ”
มู่หรงเยียนกัดริมฝีปากล่างเบาๆ แววตาเผยความรู้สึกผิดอย่างจริงใจออกมา