เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พ้นวันเพ็ญเดือนหนึ่งไปแล้ว ลู่ชิงอวี่จำต้องออกเดินทางอีกครั้ง เพื่อตระเวนหาโรงงานแปรรูปอาหารที่สามารถรับซื้อเนื้อเป็ดของตนต่อไป ทว่าในแต่ละครั้ง หากไม่ถูกกดราคาจนต่ำกว่าท้องตลาดมากจนต้องถอดใจ ก็มักจะตกลงเงื่อนไขความร่วมมือด้านอื่น ๆ ไม่ลงตัว
ในช่วงเวลาที่เธอแทบจะสิ้นหวังนั้นเอง โรงงานแปรรูปอาหารแห่งหนึ่งในตัวเมืองอำเภอก็ยื่นกิ่งมะกอกเข้ามาอย่างกะทันหัน
อวิ๋นฮั่น เถ้าแก่ของโรงงานแห่งนี้เป็นคนหนุ่มวัยสามสิบกว่าปี เขาทำงานในโรงงานอาหารชื่อดังแห่งหนึ่งที่มณฑลเจียงมานานถึง 12 ปี ไต่เต้าจากคนงานธรรมดาจนกลายมาเป็นผู้อำนวยการฝ่ายผลิต และในตอนที่กำลังจะได้เลื่อนตำแหน่งเป็นรองผู้อำนวยการโรงงานนั้นเอง เขากลับตัดสินใจลาออกอย่างเด็ดเดี่ยว แล้วหอบเอาทักษะวิชาทั้งหมดกลับมาเริ่มต้นธุรกิจที่บ้านเกิด
โรงงานเปิดมาได้สองปีกว่าแล้ว ทว่าเพราะแบรนด์ไม่มีชื่อเสียง กิจการจึงทรง ๆ ทรุด ๆ มาโดยตลอด แม้อวิ๋นฮั่นจะเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการผลิต แต่เขากลับไม่ถนัดเรื่องการตลาดเอาเสียเลย