เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เฉินหย่งหงเพิ่งก้าวออกจากเรือนหลัก ก็เห็นพี่สาวกำลังเร่งให้หลานสาวทั้งสองคนรีบแปรงฟันล้างหน้า เด็กทั้งสองยังคงหยอกล้อฮ่า ๆ ในห้องครัว พ่อกำลังผ่าฟืนเสียงดังโครมคราม ส่วนแม่ก็กำลังหั่นอะไรบางอย่างเสียงดังตึงตัง
เขาเกาหัวอย่างหงุดหงิด ก่อนจะหันไปพูดกับพ่อ “พ่อแต่เช้าตรู่จะมาผ่าฟืนทำไมกัน เสียงดังตึงตัง หนวกหูจะตายอยู่แล้ว!”
เฉินต้าโหย่วชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ หยุดมือลงอย่างเงียบงัน เมื่อเห็นพ่อไม่พูดอะไร เฉินหย่งหงก็ขึ้นเสียงพูดกับแม่ต่อ “แม่แต่เช้าตรู่ก็อย่าเพิ่งสับของได้ไหม มันกวนเวลาพักผ่อนของเซี่ยวเซี่ยวนะ”
จางหลานเพิ่งจะอ้าปากอธิบาย เฉินหย่งหงก็ชิงพูดขึ้นมาก่อน “เธอตั้งครรภ์อยู่ ตอนกลางคืนก็พักผ่อนไม่ค่อยดีอยู่แล้ว เช้าตรู่ยังโดนปลุกให้ตื่นอีก มันทรมานขนาดไหนกัน!”