กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ขากลับ ทั้งสามคนพักค้างคืนที่เมืองเอกมณฑลหนึ่งคืนตามธรรมเนียม ครั้งนี้ลู่ชิงอวี่ฉลาดขึ้นแล้ว เธอส่งข้อความบอกกำหนดการให้อวี๋เจิงทราบล่วงหน้า แต่ปฏิเสธคำชวนกินมื้อเย็นของเขาอย่างนุ่มนวล
“พี่เจิง ครั้งนี้ไม่รบกวนพี่แล้วค่ะ ปู่กับย่าเที่ยวมาหลายวันเหนื่อยกันนิดหน่อย พรุ่งนี้ยังต้องรีบออกแต่เช้ากลับหมู่บ้านด้วยค่ะ”
“รีบร้อนขนาดนั้นเลยเหรอครับ”
“ค่ะ เพื่อนบ้านจะจัดงานมงคล พวกเราต้องกลับไปช่วยจัดการดูแลค่ะ”
“งั้นก็ได้ครับ” แม้อวี๋เจิงจะรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้รบเร้าอีก
ท้องฟ้าเพิ่งจะเริ่มสาง ทั้งสามคนก็ออกเดินทางกลับหมู่บ้าน ตรากตรำตลอดทาง จนกระทั่งถึงเวลาอาหารเย็นจึงกลับถึงหมู่บ้านหรู่หนาน สองเฒ่าเหนื่อยล้าแทบขาดใจจริง ๆ พอกินบะหมี่ไปลวก ๆ แค่ครึ่งชามก็รีบดับไฟนอนแต่หัวค่ำ