ตอนที่ 204 บังเอิญเจอ

บางครั้ง พรหมลิขิตก็ช่างน่าอัศจรรย์เช่นนี้ ลู่ชิงอวี่คิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่า ข้าวเย็นมื้อแรกที่เพิ่งมาถึงเมืองเอกมณฑล จะได้พบกับอวี๋เจิงในห้องรับประทานอาหารที่อยู่ห่างจากสถาบันวิทยาศาสตร์การเกษตรกว่า 20 กิโลเมตร

“คุณปู่! คุณย่า!” หลังจากลู่ชิงอวี่เดินไปห้องน้ำ อวี๋เจิงก็บังเอิญเดินผ่านโต๊ะอาหารของพวกเขาพอดี เมื่อเหลือบเห็นใบหน้าคุ้นตาทั้งสอง น้ำเสียงยินดีปนประหลาดใจของเขาก็ดึงดูดให้โต๊ะข้าง ๆ พากันเหลียวมอง

สองเฒ่าเข้าใจว่าเป็นหลานสาวที่บอกให้เขามา จึงเอ่ยทักทายอย่างกระตือรือร้น “มา ๆ นั่งสิ! ชิงอวี่ไปห้องน้ำน่ะ”

“พวกคุณมาทำไมไม่บอกผมเลยล่ะครับ?” พออวี๋เจิงเอ่ยคำนี้ออกมา สองเฒ่าถึงได้รู้ว่าเป็นเรื่องบังเอิญ

ลู่ตงฟางหัวเราะ ฮ่า ๆ แก้เก้อ “เพิ่งมาถึง ยังไม่ทันได้บอกน่ะ แล้วเธอมาทำอะไรที่นี่ล่ะ?”