ตอนที่ 169 ถูกไล่ออกจากโรงพยาบาล

ลู่ชิงอวี่ได้ยินเสียงพูดคุยพึมพำแว่วมาในภวังค์ครึ่งหลับครึ่งตื่น พลางคิดสะลึมสะลือในใจว่า “สองคนนี้คุยเก่งกันจริงเชียว” ก่อนจะพลิกตัวแล้วผล็อยหลับลึกไปอีกครั้ง

พอเธอลืมตาขึ้นมาอีกที ฟ้าก็สว่างโร่แล้ว เธอหันไปมองรอบ ๆ ก็พบว่าเตียงอีกสองเตียงไร้เงาคนไปตั้งนานแล้ว ภายในห้องเงียบเชียบ มีเพียงเสียงการจราจรอันจอแจบนท้องถนนนอกหน้าต่างที่ดังแว่วเข้ามาไม่ขาดสาย เธอหยิบโทรศัพท์มือถือข้างหมอนขึ้นมาดู เป็นเวลาเจ็ดโมงเช้าพอดี

เธอเหยียดแขนบิดขี้เกียจฟอดใหญ่ ก่อนจะลุกขึ้นสวมเสื้อโค้ตนอกอย่างคล่องแคล่ว หลังล้างหน้าแปรงฟันง่าย ๆ และตรวจดูจนแน่ใจว่าไม่ได้ลืมอะไรไว้ จึงลงไปชั้นล่างเพื่อเช็กเอาต์คืนห้อง พอเดินมาถึงเคาน์เตอร์ส่วนหน้า ก็เห็นจางหลานถืออาหารเช้าเดินกลับมาพอดี

“ชิงอวี่ตื่นแล้วเหรอ ฉันกำลังคิดว่าจะเอาอาหารเช้าขึ้นไปส่งให้เธออยู่เชียว!” จางหลานยิ้มพลางเอ่ยขึ้น