ตอนที่ 132 ห่อบ๊ะจ่าง

หลังจากลู่ชิงอวี่ออกจากบ้านไป สองเฒ่าก็นั่งไม่ติดที่รอคอยอย่างกระวนกระวาย ในใจพวกเขารู้ดีว่าหากรับซื้อข้าวเหนียวหอมไม่ได้ ผลที่ตามมาจะไม่ใช่แค่เรื่องหาเงินได้น้อยลงเพียงก้อนเดียว

เก๋อหลานหลานลืมกระทั่งเรื่องแจ้งคนมาห่อบ๊ะจ่าง ลู่ตงฟางก็ไม่มีแก่ใจไปคอยคุมงานก่อสร้างที่บ้านใหม่ ทั้งสองคนนั่งรออย่างไร้จุดหมายเช่นนี้ รอตั้งแต่ดวงตะวันลอยเด่นจนถึงอาทิตย์อัสดง เสียงก่อสร้างดังป๊อกแป๊กในลานบ้านก็ค่อย ๆ เงียบสงบลง

“นี่ก็ตั้งห้าชั่วโมงกว่าแล้ว หนูก็ยังไม่กลับมา ไม่ใช่ว่ารับซื้อข้าวไม่ได้หรอกนะ” เก๋อหลานหลานร้อนใจจนเดินวนไปวนมาในลานบ้าน พื้นรองเท้าแทบจะเสียดสีจนเกิดประกายไฟอยู่รอมร่อ

ในใจลู่ตงฟางก็ไม่มั่นใจเช่นกัน ทำได้เพียงปลอบใจว่า “อย่าคิดฟุ้งซ่านไปเลย ไม่แน่ว่าอาจกำลังอยู่ระหว่างทางแล้วก็ได้”