ตอนที่ 123 มายังแอ่งเขาอีกครั้ง

ช่วงสายของวันรุ่งขึ้น เมื่อรถของลู่ชิงอวี่มาจอดที่หน้าประตูรั้วลานบ้านของต้าหนิวอีกครั้ง สองพ่อลูกต่างก็ตกตะลึงจนตาค้าง ต้าหนิวกระโดดโลดเต้นวิ่งเข้ามาเหมือนเด็ก ๆ คว้ามือของลู่ชิงอวี่หมับ “หนู ๆ เนื้อเมื่อวานหอมจังเลย! ยังอยากกินอีก!”

พ่อของต้าหนิวอับอายจนใบหน้าชราแดงก่ำ รีบดึงแขนลูกชายเอาไว้ “ต้าหนิว รีบปล่อยมือเร็วเข้า!” พลันหันไปถามลู่ชิงอวี่ด้วยความกระวนกระวายใจ “หนู ทำไมถึงมาอีกแล้วล่ะ? หรือว่าเมล็ดชาเมื่อวานมีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”

ลู่ชิงอวี่รีบโบกมือ “ไม่ใช่ค่ะไม่ใช่ เมล็ดชาดีมากเลยค่ะ!” เธอยิ้มพลางอธิบาย “วันนี้ที่มาก็เพราะอยากจะถามดูว่ายังมีเมล็ดชาอีกไหม แล้วก็ถือโอกาสเอาเสื้อผ้าสองชุดกับผ้านวมสองผืนมาให้ลุงต้าหนิวด้วยค่ะ”