ตอนที่ 121 สองพ่อลูกต้าหนิว

ลู่ชิงอวี่ก้าวเข้าไปในลานบ้านเล็กอันทรุดโทรมและเก่าแก่แห่งนี้ พอกวาดสายตามอง ตรงกลางเป็นบ้านกระเบื้องดินเหนียว ด้านซ้ายต่อเติมเป็นห้องครัวไม้ ด้านขวาใต้เพิงชามีฟืนกองอยู่เต็ม ส่วนมุมหนึ่งมีเสื่อฟางคลุมอะไรบางอย่างเอาไว้

ตรงโคนกำแพงลานบ้าน แม่ไก่แก่ตัวหนึ่งกำลังพาลูกเจี๊ยบฝูงหนึ่งคุ้ยหาอาหารพลางส่งเสียง “กุ๊ก ๆ”

คุณปู่เดินตรงไปใต้เพิงหญ้า เปิดเสื่อฟางที่คลุมอยู่ออก เผยให้เห็นกระสอบสานสีเหลืองที่พองแน่นอยู่ข้างใต้เจ็ดแปดใบ หลายใบขาดเป็นรู เมล็ดชาน้ำมันสีดำขลับจึงร่วงหล่นออกมาจากข้างใน

เขาเอื้อมมือไปดึงเชือกฟางแห้งที่มัดปากกระสอบใบหนึ่งจนขาด ควักเมล็ดชาน้ำมันขึ้นมากำมือหนึ่ง แล้วหันกลับมาแบมือออกตรงหน้าลู่ชิงอวี่ที่เดินตามหลังมา “หนูดูสิ ทั้งหมดนี้เก็บกลับมาตั้งแต่ปลายปีที่แล้ว ตากแดดซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ ตอนนี้แห้งสนิทหมดแล้ว”