กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เช้าวันรุ่งขึ้น หลินอวี่พาเฉินเสี่ยวปิงลูกน้องของเขา ขับรถมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านหรู่หนาน
หนึ่งชั่วโมงต่อมา พวกเขาก็มาถึงลานบ้านเล็กของบ้านลู่ชิงอวี่ ภายนอกลานบ้านดูทรุดโทรมจนแทบดูไม่ได้ กำแพงดินถูกฝนกระหน่ำชะล้างจนเป็นหลุมเป็นบ่อ ประตูไม้เก่าบานนั้นก็หลวมคลอนเล็กน้อย เวลาเปิดปิดล้วนได้ยินเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด
ลู่ชิงอวี่เชิญทั้งสองคนเข้ามาในลานบ้าน แล้วพาตรงไปยังตำแหน่งของบ้านเดิมทันที ตรงนี้ถูกเก็บกวาดจนเป็นระเบียบเรียบร้อยแล้ว ไม่ได้กระจัดกระจายระเกะระกะเหมือนตอนที่เพิ่งพังถล่มลงมาอีกต่อไป
“บ้านเดิมอยู่ตรงตำแหน่งนี้ค่ะ” ลู่ชิงอวี่หยุดฝีเท้า หันหน้ามาเอ่ยกับหลินอวี่