เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ทั้งห้าคนง่วนอยู่ครึ่งค่อนบ่าย เมื่อช่วยกันยกกับข้าวแปดอย่างน้ำแกงหนึ่งอย่างขึ้นโต๊ะ ลู่หย่งฮุยกับหลินเหยาก็เลิกงานกลับมาพอดี
แววประหลาดใจและไม่สบอารมณ์ที่พาดผ่านใบหน้าของลู่หย่งฮุยชั่วแวบหนึ่งไม่อาจรอดพ้นสายตาลู่ชิงอวี่ไปได้ เธอแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นอะไร แล้วเอ่ยทักทายขึ้นก่อน “อาฮุย อาสะใภ้ กลับมากันแล้วเหรอคะ!”
สองสามีภรรยาพยักหน้าด้วยสีหน้าเย็นชา เดินตรงไปทางลู่ตงฟางกับเก๋อหลานหลาน แล้วเอ่ยทักทายขึ้นก่อน “ลุงใหญ่ ป้าสะใภ้ใหญ่ครับ”
แม้ลู่ตงฟางจะปรับความเข้าใจกับน้องชายแล้ว ทว่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับหลานชายก็ยังรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง จึงตอบรับอย่างเกร็ง ๆ ไปคำหนึ่ง “กลับมาแล้วเรอะ”
หลังจากนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรอีก
ในทางกลับกันเก๋อหลานหลานดูผ่อนคลายกว่ามาก พูดคุยเรื่องสัพเพเหระกับหลินเหยาด้วยรอยยิ้มแย้ม
หลังทักทายกันครู่หนึ่ง ลู่หนานฟางก็กวักมือเรียกทุกคนนั่งโต๊ะ แล้วเอ่ยขึ้นอีก “หย่งฮุย รินเหล้าสิ!”