ตอนที่ 76 ไปเที่ยว

หลังจากฝึกฝนมาครึ่งเดือน ทักษะการขับรถของลู่ชิงอวี่ก็ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว พอขับออกจากตัวเมืองอำเภอ รถก็แล่นฉิวไปบนทางหลวง

เมื่อความเร็วรถเพิ่มขึ้น เก๋อหลานหลานก็เหมือนมีหนามทิ่มก้น ขยับตัวไปมาไม่หยุด ถึงกระนั้นเธอก็ยังรู้สึกไม่สบายใจเอาเสียเลย อยากจะเตือนให้หลานสาวขับช้าลงหน่อย แต่ก็นึกถึงคำที่หลานสาวเคยเตือนคราวก่อนขึ้นมาได้ว่า “ย่า อย่าคุยกับคนขับรถนะคะ เดี๋ยวเขาจะเสียสมาธิ!”

เธอจึงกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว เม้มปากแน่นแล้วมองไปข้างหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง ส่วนลู่ตงฟางที่อยู่ข้าง ๆ ดูสงบนิ่งกว่ามาก เขายังมีอารมณ์สุนทรีย์ชื่นชมทิวทัศน์สองข้างทางอีกด้วย

ช่วงบ่ายสองโมงกว่า ทั้งสามคนก็เดินทางมาถึงที่พักแบบบ้านพักที่ลู่ชิงอวี่จองไว้ล่วงหน้าได้อย่างราบรื่น