กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันที่สองของปีใหม่ ฟ้าเพิ่งจะสาง ครอบครัวสามคนของเฉินต้าโหย่วก็เริ่มง่วนกับงาน เชือดไก่เชือดเป็ดกันอย่างคึกคัก
จากนั้น เสียงรถและเสียงผู้คนในหมู่บ้านก็สอดประสานกัน บรรเลงเป็นท่วงทำนองอันครึกครื้นอย่างยิ่งของภาพเหตุการณ์ลูกสาวกลับมาเยี่ยมบ้านเดิมฝ่ายหญิง แต่ละบ้านต่างมีเสียงหัวเราะรอยยิ้ม บรรดาคนเป็นแม่ที่เฝ้ารอลูกสาวกลับบ้าน ต่างดื่มด่ำไปกับบรรยากาศนั้น
เก๋อหลานหลานที่ไม่มีลูกสาว รู้ตัวดีว่าวันนี้ไม่เหมาะที่จะออกไปเดินเล่นคุยตามบ้านคนอื่น ดังนั้นจึงได้แต่นั่งผิงไฟดูโทรทัศน์อยู่ที่บ้านร่วมกับหลานสาวและตาแก่ของตนอย่างว่าง่าย
ถึงช่วงเที่ยงวัน เธอสังเกตเห็นว่าข้างบ้านยังคงเงียบเชียบ จึงอดสงสัยไม่ได้ว่า “ทำไมวันนี้ข้างบ้านถึงได้เงียบขนาดนั้นนะ ปีก่อน ๆ พอนึกถึงเวลานี้ หนูใหญ่ตระกูลเฉินก็กลับมาถึงตั้งนานแล้ว”