กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ลู่ชิงอวี่มีปฏิกิริยารวดเร็ว เธอหันไปมองหญิงชราที่สีหน้าซีดเผือดเล็กน้อยพลางเอ่ยปลอบติด ๆ กัน “ย่าคะ ไม่ต้องกังวล เป็นเรื่องดีค่ะ”
“สัปดาห์นี้จำนวนคำสั่งซื้อเพิ่มขึ้นอีกแล้วเหรอ?”
“ย่าเก่งจังเลยค่ะ ทายทีเดียวก็ถูกเลย เพิ่มขึ้นมาเยอะมากจริง ๆ”
หลังจากเก๋อหลานหลานพูดแทรกขึ้นมา ลู่ชิงอวี่ก็สงบสติอารมณ์ลงได้มาก มุมปากของเธอยกยิ้มกว้าง พลอยทำให้ลู่ตงฟางที่อยู่ข้าง ๆ ยิ้มแย้มสดใสราวกับดอกไม้บาน
“เฮ้อ เรื่องดีนี่นา แล้วเมื่อกี้เห็นพวกเธอสองคนทำท่าทางตึงเครียดกันจัง”
พอได้รับการสะกิดเตือนจากเก๋อหลานหลาน ลู่ตงฟางก็นึกถึงเรื่องที่ยังพูดไม่จบขึ้นมาได้ แต่ก็ยังเอ่ยกับภรรยาตนเองก่อนว่า “อากาศเย็นแล้ว ยายเข้าไปนอนพักอีกสักหน่อยเถอะ สาย ๆ ค่อยลุกขึ้นมา”
เมื่อเห็นเก๋อหลานหลานพยักหน้า เขาก็หันไปถามลู่ชิงอวี่ “หนูให้คนในหมู่บ้านช่วยกันขุดหน่อไม้เหรอ?”
“ค่ะ วางแผนว่าวันนี้จะส่งก่อนสัก 600-700 จิน กล่องพัสดุก็ไม่พอแล้วด้วยค่ะ”
“แล้วหน่อไม้บ้านเรายังจะขุดต่อไหม?”