เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากเก๋อหลานหลานช่วยป่าวประกาศไปตลอดช่วงเช้า ทุกครัวเรือนในหมู่บ้านหรู่หนานต่างก็รับรู้ข่าวที่ลู่ชิงอวี่กำลังรับซื้อไข่ไก่สด
หลังอาหารกลางวัน หญิงชราหลายคนที่วัยไล่เลี่ยกับเก๋อหลานหลานก็หิ้วตะกร้าพากันมายังบ้านของลู่ชิงอวี่
“หนู ลองดูซิ เอาได้ไหม?” หวังเหม่ยลี่แม่ของผู้ใหญ่บ้านเอ่ยถามพลางยิ้ม
ลู่ชิงอวี่เห็นไข่ไก่เต็มตะกร้าของอีกฝ่าย จึงยิ้มแล้วกล่าวว่า “ย่าสะใภ้เล็ก ที่บ้านเราเลี้ยงแม่ไก่สาวไว้ไม่น้อยเลยนะคะเนี่ย!”
อีกฝ่ายคิ้วตาโค้งระบายยิ้ม ยิ้มจนตาหยีจนแทบมองไม่เห็นลูกตา “ไม่น้อยจริง ๆ เฉพาะแม่ไก่สาวที่ออกไข่ก็มีตั้ง 8–9 ตัวเชียวนะ!”
เก๋อหลานหลานที่เดิมทีกำลังเตรียมจะนอนกลางวัน พอได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวข้างนอกแล้วไหนเลยจะหลับลงได้ รีบร้อนสวมเสื้อผ้าแล้วพุ่งพรวดออกจากห้อง
เมื่อเห็นเธอออกมา หวังเหม่ยลี่ก็เอ่ยทักทายอย่างเกรงใจ “พี่สะใภ้ พวกเราทำพี่ตื่นเหรอคะ?”
ในหมู่บ้านนี้ หญิงชราที่นอนกลางวันทุกวันมีแค่เธอคนเดียว ทว่าทุกคนต่างก็รู้ว่าสุขภาพร่างกายของอีกฝ่ายไม่ดี จึงเข้าใจได้