เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สองเดือนหลังจากกลับมาอยู่บ้านเกิด ลู่ชิงอวี่ยุ่งจนหัวหมุน ทำงานไร่สารพัดนับไม่หวาดไม่ไหว ทว่าการใช้แรงงานหนักอย่างการสร้างสระเก็บน้ำไว้ตรงกลางเขานั้น เพิ่งจะเคยทำเป็นครั้งแรกในชีวิต
เช้าตรู่ 6 นาฬิกา ลู่ชิงอวี่ก็ตามพวกลุงอาและอาสะใภ้ในหมู่บ้าน ขนทราย ก้อนหิน ปูนซีเมนต์ และเหล็กเส้น ซึ่งเป็นวัสดุหนักอึ้งเหล่านี้ขึ้นเขาไปด้วยกัน
ช่วงเช้าของวันแรก เดินขึ้นลงเขาไปกลับสองรอบก็กินเวลาไป 4-5 ชั่วโมงแล้ว หัวไหล่ของเธอทั้งแดงทั้งบวม ใต้ผิวหนังตรงหัวไหล่ที่ไม่ได้บอบบางอะไรนัก ถูกกดทับจนเกิดรอยเลือดซึมขึ้นเป็นจุดดาว
กินมื้อเที่ยงง่าย ๆ เสร็จ ก็เริ่มผสมและขนย้ายปูนซีเมนต์ผสมทรายต่อ ยุ่งจนถึง 6 โมงเย็นถึงได้หยุดงานของวันนั้น
ลู่ชิงอวี่ลากร่างกายอันเหนื่อยล้าเดินโซซัดโซเซลงมาจากเขา พอถึงเวลากินข้าวเย็น มือสั่นระริกจนคีบกับข้าวไม่ติดแล้ว