ตอนที่ 10 ข่าวร้าย

“ชึ่บ ชึ่บ ชึ่บ” รถไฟหัวกระสุนแล่นผ่านอุโมงค์แล้วอุโมงค์เล่าด้วยความเร็วสูง ลู่ชิงอวี่ซบศีรษะแนบกระจกหน้าต่าง แสงตรงหน้าวูบวาบสลับมืดสว่าง เธอไม่มีกะจิตกะใจจะสนใจรอบข้าง ได้แต่คิดคำนวณเรื่องของตัวเองอยู่ในใจเงียบ ๆ

ตอนเงินเดือนออกสิ้นเดือนมีนาคม เงินกู้เพื่อการศึกษา 20,000 หยวนก็จ่ายคืนหมดแล้ว เงินชดเชยที่ได้มาเมื่อวานรวมกับเงินเดือน 10 วันของเดือนเมษายน รวมกันได้ 29,000 หยวน ก็น่าจะเพียงพอสำหรับพาย่ากับลุงใหญ่เข้าไปตรวจรักษาในตัวเมือง

พอนึกถึงลุงใหญ่ เรื่องราวเมื่อสองปีก่อนก็ผุดขึ้นมาตรงหน้าลู่ชิงอวี่อีกครั้ง

“ถ้าคนไข้ยังไม่ดูแลรักษาตาให้ดี คาดว่าอย่างมากพออายุห้าสิบต้น ๆ ตาซ้ายคงจะบอดสนิท” จักษุแพทย์ของโรงพยาบาลประจำอำเภอกล่าว

“คุณหมอ ช่วยจัดตารางรักษาให้ลุงใหญ่ของหนูด้วยเถอะค่ะ!” ลู่ชิงอวี่พูดด้วยความร้อนใจ