กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 242 ฉันชื่อลู่จี้โม่
สวีชิงหลานนั่งอยู่บนเตียงเตา ถือตำราอ่านออกเสียงบทเรียนอย่างจริงจัง แม้จะดูเหมือนเด็กประถมไปบ้าง แต่ถ้าไม่ออกเสียงเธอก็ง่วง แป๊บเดียวก็คงผล็อยหลับไป
ตอนไม่แตะตำราจะโต้รุ่งสักสองคืนติดก็ยังไหว แต่พอเปิดตำราอ่านทีไร วันหนึ่งหลับได้ถึงสามสี่รอบ
ยังดีที่สมองของเธอยังถือว่าใช้ได้ อ่านสักสองสามรอบก็จำได้แล้ว เวลาหนึ่งปีนับว่าเพียงพอ
สืบเนื่องจากข่าวสารที่สวีชิงหลานนำมาบอก ทางฝั่งเรือนปัญญาชนจึงยิ่งขยันเรียนหนักขึ้น ทางด้านโรงอาหาร คนของฟาร์มอยากให้ไป๋เชียนฟาน เหวินฮ่าว และอวิ๋นซือซือไปทำอาหารต่อ ทว่ากลับถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย พวกเขาจึงจำต้องหาคนมาประคับประคองจัดการเรื่องนี้กันเอง
ตอนนี้เรือนปัญญาชนได้เกิดกระแสการแข่งขันดูหนังสืออย่างเอาเป็นเอาตายขึ้นแล้ว