กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 172 สิ่งที่เวินอี่สวินพบเจอ
“ได้เลย ได้เลย ไว้ใจฉันได้” เฉินซินเยว่แนบแผ่นหลังของสวีชิงหลานอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ แม้จะดูพิลึกไปบ้าง ทว่าก็พอจะทำหน้าที่เป็นดวงตาด้านหลังให้สวีชิงหลานได้
เซียนเพียงพอนเหลืองที่เดินตามอยู่ใต้ฝ่าเท้าของทั้งสองคนพลันปรากฏสีหน้าพูดไม่ออกไปครู่หนึ่ง
ขณะเดียวกันก็รู้สึกโล่งใจ โชคดีที่คนอย่างสวีชิงหลานตอนนั้นไม่ได้ทักว่ามันเหมือนคน ขืนกลายสภาพเหมือนกวางโง่ สู้เป็นเหมือนสุนัขออกไปเดินเล่นทุกวันยังดีเสียกว่า!
เฮ้อ ช่างยากเย็นจริง ๆ
สวีชิงหลานเดินเข้าไปในลานบ้านโดยตรง มองเห็นรอยรองเท้าอยู่บ้างด้านใน ทั้งยังมีก้นบุหรี่อีกเป็นจำนวนมาก ดูราวกับพื้นที่สูบบุหรี่