เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 167 เจอหมูป่าอีกแล้ว
พอเซียวโม่เห็นกระต่าย ตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที รีบเชิญพวกกระต่ายเข้าไปในคอกกระต่ายที่เร่งทำขึ้นมาทั้งคืน
“ปัญญาชนสวี ขอบใจเธอจริง ๆ นะ บาดเจ็บถึงเส้นเอ็นกระดูกพักร้อยวัน เธอพักผ่อนให้ดีเถอะ เรื่องออกไปทำงานไม่ต้องรีบร้อน”
เซียวโม่อุ้มกระต่ายตัวอ้วนใหญ่สองตัว ยิงฟันขาวหัวเราะจนรอยย่นขึ้นเต็มหน้า
ความจริงสวีชิงหลานออกไปทำงานก็แค่อู้งานไปวัน ๆ คนอื่นเขาอู้งานกันเอง แต่เธอพาคนอื่นอู้งานไปด้วยกัน
พอไม่มีเธอ งานในไร่นากลับทำได้มากกว่าเดิมเสียอีก
“อืม ดีมาก พวกนายมีงานต้องซื้อของอะไรก็บอกฉันได้ ฉันจะเข้าในตัวตำบลเดือนละครั้ง ถ้าไม่ใช่วันเงินเดือนออกคิดค่าดำเนินการสองหยวน ถ้าวันเงินเดือนออกคิดห้าหยวน”
สวีชิงหลานตัดสินใจแล้วว่าจะรับซื้อของแทนไปพลาง ๆ ก่อน เพื่อขูดรีดผลประโยชน์จากคนพวกนี้