ตอนที่ 150 ความทรงจำตื่นรู้

ตอนที่ 150 ความทรงจำตื่นรู้

“ไม่นะ”

เซียวโม่เพราะก้าวขายาวเกินไป จึงสะดุดก้อนหินริมแม่น้ำล้มลงไปกองกับพื้นในพริบตา

ตอนนี้เขาเริ่มเข้าใจความรู้สึกของลู่จี้เยวียนขึ้นมาบ้างแล้ว

เขารีบเก็บเสื้อผ้าที่คว่ำกระจายอยู่บนพื้น อุ้มกะละมังไม้แล้วโกยแน่บ

แต่ทว่า เฉินซินซินได้โถมตัวเข้ามาแล้ว

ถึงอย่างไรเธอก็ทำงานกสิกรรมมาเกือบสองปี แม้จะผอมแห้ง แต่เรี่ยวแรงกลับไม่น้อยเลย พริบตาเดียวก็กดเซียวโม่ลงกับพื้น

“เจ้าหน้าที่เซียว คุณให้ฉันไปอยู่ด้วยเถอะนะ ฉันทำได้ทุกอย่าง อะไรที่ทำไม่เป็น ฉันก็จะเรียนรู้เพื่อคุณ”