กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 147 น้ำตาลแดงละลายน้ำนี้รสชาติไม่เหมือนเดิม
“นายทำอะไรกับฉัน”
เวินอี่สวินกับกู้ชิงฉือสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ ความเร็วในการกระโดดเผ่นหนีแทบไม่ต่างจากสัตว์ตระกูลแมว
ทั้งสองคนหดตัวสั่นงันงกอยู่ที่ท้ายเตียงค่างด้วยความหวาดกลัวต่อท่าทีของลู่จี้เยวียน
“พี่ใหญ่ลู่ ตะโกนอะไร พวกเราไม่ได้ทำอะไรเลยนะ ผมแต่งงานแล้วด้วย!”
กู้ชิงฉือไม่รู้ว่าพี่ใหญ่คนนี้เจออะไรมา แต่ดูจากปฏิกิริยาแล้ว เหมือนถูกย่ำยีมาอย่างไรอย่างนั้น
ลู่จี้เยวียนได้ยินเสียงที่คุ้นเคยก็ส่ายหัวไปมา มองดูทั้งสองคนที่แอบสั่นงันงกอยู่ตรงท้ายเตียงค่างแล้วเอ่ยถาม “ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่”
“อะไรนะ พี่ใหญ่ลู่ จำไม่ได้เหรอ นายมาทุบประตูตอนกลางดึก แล้วนายก็สลบไปน่ะสิ”