เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 140 ร้องไห้โฮ
เซียวโม่รักษาอาการบาดเจ็บจนหายดีแล้ว จึงพากำลังคนของตนเองมุ่งหน้าเข้าสู่หุบเขา
ในใจของเขามีเพียงสมบัติลับ นี่คือเป้าหมายที่เขามาปักหลักอยู่ในหมู่บ้านแห่งนี้
เพื่อความปลอดภัย เขายังพานักโทษใช้แรงงานคนหนึ่งที่คุ้นเคยกับสภาพภูมิประเทศในหุบเขาไปด้วย
คนทั้งกลุ่มเริ่มค้นหากันในหุบเขาอย่างไร้จุดหมาย ชาวบ้านก็ไม่รู้ว่าพวกเขาตามหาอะไรอยู่ อีกทั้งยังไม่กล้าเอ่ยปากถาม
เพียงแค่คอยเตือนในจุดที่อันตราย ไม่บอกว่ามีหมี ก็บอกว่ามีงูพิษ หรือไม่ก็บอกว่าตรงไหนหลงทางได้ง่าย ไม่พูดอะไรเกินเลยไปกว่านั้นแม้แต่คำเดียว
“เข้าไปข้างใน” เซียวโม่พาคนเดินวนจนคว้าน้ำเหลวก็เริ่มร้อนใจขึ้นมา หากมีสมบัติลับย่อมต้องอยู่ในหุบเขา หรือไม่ก็ถูกฝังไว้ที่ไหนสักแห่ง แต่นี่เดินวนมาตั้งนาน กลับไม่มีจุดที่สามารถซ่อนของได้เลยแม้แต่น้อย