เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 124 ความสัมพันธ์รูปสามเหลี่ยมมั่นคงที่สุด
“ไม่รู้เหมือนกัน ตอนแรกพวกเราฟังที่พวกเขาพูดไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่น้อย แต่พอถึงวันหนึ่ง จู่ ๆ ก็ฟังออกขึ้นมา”
พอพูดถึงเรื่องนี้ ช่างไม้ซุนก็รู้สึกประหลาดใจ มันน่าอัศจรรย์จริง ๆ ที่จู่ ๆ ก็ฟังเข้าใจได้เอง
อาจเพราะตอนนั้นยังเด็ก จึงไม่ได้ตระหนักถึงปัญหา แต่พอมาคิดดูตอนนี้ ปัญหามันช่างใหญ่หลวงนัก
“อ้อ ตอนนั้นพวกเขาใส่เสื้อผ้าแบบไหน ทรงผมอะไร คุณรู้ไหม” สวีชิงหลานซักต่อ บางทีการที่ทุกคนแห่กันมาที่ซอกหลืบกันดารแห่งนี้ อาจเป็นเพราะเรื่องนี้ก็ได้
“ฉันจำไม่ได้แล้ว” ช่างไม้ซุนส่ายหน้า เวลามันผ่านมานานเกินไปแล้ว หากสวีชิงหลานไม่สะกิดถามขึ้นมา เขาก็คงลืมมันไปจนหมดสิ้น
“แล้วคุณปักใจเชื่อได้ยังไงว่าพวกเขาคือโจรป่า” สวีชิงหลานนึกสงสัย โจรป่าต้องมีสัญลักษณ์อะไรเป็นพิเศษคอยยืนยันตัวตนหรือเปล่า