เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 113 เธอเห็นนายเป็นหลานชาย
พรูด
ลู่หว่านอี้ถือชามเบี่ยงตัวหลบ หลบน้ำแกงบะหมี่ที่สวีชิงหลานพ่นพรวดออกมาจากปากได้ทันท่วงที
“เธอ! ว่าไงนะ?” สวีชิงหลานจ้องลู่หว่านอี้อย่างไม่อยากจะเชื่อ กลัวว่าตัวเองจะฟังผิดไป
“แค่ก ๆ ก็คือ...เหล่าเวิน ปัญญาชนเวิน อยากจะพัฒนามิตรภาพปฏิวัติกับเธอน่ะสิ!”
ลู่หว่านอี้นั่งอยู่บนขอบเตา ทวนคำอีกรอบ แม้จะแอบขำอยู่บ้าง แต่เธอยังพอทนกลั้นไว้ได้
อันที่จริงเวินอี่สวินอยากให้เธอถามแบบอ้อมค้อมสักหน่อย แต่เธอไม่อาจอ้อมค้อมได้แม้แต่น้อย เลยถามออกไปตรง ๆ
“เดี๋ยวนะ...ดวงจิตวิญญาณของฉันนี่เป็นคุณย่าทวดเขาได้เลยนะ” สวีชิงหลานเบิกตากว้าง ใช้นิ้วมือชี้ตัวเอง สีหน้าบิดเบี้ยวจนแทบเสียทรง “ทำไมน่ะเหรอ? เพราะฉันไม่ได้สัตว์เดรัจฉานขนาดนั้น! มองเขาก็เหมือนมองหลานชายชัด ๆ”