ตอนที่ 111 ตาแก่เรียกค่าเสียหายด้วยกลลวง

ตอนที่ 111 ตาแก่เรียกค่าเสียหายด้วยกลลวง

เมื่อเธอไม่อาจข่มกลั้นความโดดเดี่ยว และภาวนาอยากใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับผู้คน ก็ต้องยอมรับให้ได้ว่าจะมีคนอิจฉาเธอ วางแผนเล่นงานเธอ และเธอก็ต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบของสังคม

ที่ใดมีผู้คน ที่นั่นย่อมมีความขัดแย้ง นี่คือความจริงที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงตลอดกาล

การเลือก จึงสำคัญยิ่ง

“มนุษย์ไม่ใช่สัตว์สังคมหรอกเหรอ อยู่ตัวคนเดียวจะมีอะไรน่าสนใจกัน” เฉินซินเยว่รู้สึกว่าคนเราอย่างไรก็ต้องอยู่ร่วมกัน ความขัดแย้งพวกนั้นค่อย ๆ แก้ไขกันไปได้

สวีชิงหลานกระตุกมุมปาก นิ้วมือกำลังขยับเล่นไปมา พลางเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉย “ความคิดของยอดฝีมือน่ะ ก้าวข้ามขอบเขตของมนุษย์ไปตั้งนานแล้ว ผู้คนในสายตาพวกเขาไม่ได้ต่างอะไรกับมดปลวกเลยสักนิด การหวังจะให้ยอดฝีมือมาเวทนาผู้อ่อนแอมันน่าขันสิ้นดี”